Uit de serie:
De weekspreuken: een openbaring van licht en kracht
Een muzikale reis door de zielenkalender – Ivar Römer
Weekspreuk 1 – Saturnus
Zoals in de introductie blog van afgelopen week beschreven, is een van de grootste ontdekkingen die ik tijdens het componeren van de weekspreuken deed de verbinding met de planeten. Dat inzicht heb ik aan Johan Theissen te danken uit zijn boekje ‘Het ritmisch samenspel van mensenziel en wereldwijdten’. Hij zette in zijn boekje uiteen hoe in de totale cyclus van de weekspreuken een groot ademend ritme zit.
Dat werkt als volgt.
Vanaf Saturnus - de verste planeet in ons zonnestelsel – daal je via Jupiter, Mars, Zon, Venus en Mercurius af tot de Maan, het dichts bij de aarde. Bij de maan keer je weer om en ga je dezelfde weg terug. Een grote kosmische vleugelslag, die dan uit 13 stappen bestaat, van buiten naar binnen en weer terug. Dit doe je dan vier keer door het jaar, de seizoenen volgend.
De weekspreuken zijn dus te groeperen in vier maal 12 spreuken. Elke cyclus begint en eindigt met Saturnus, en in het midden, het omkeer moment, de Maan.
Dit perspectief echter, vond ik pas toen ik al over de helft was met het componeren van de 52 spreuken! Ik ben toen meteen gaan kijken of ik daar in mijn composities iets van kon herkennen. En warempel, dat bleek het geval! Misschien niet overal even duidelijk, maar bij de meeste spreuken onmiskenbaar!
Weekspreuk 1 ademt de stemming van Saturnus, weekspreuk 2 die van Jupiter, weekspreuk 3 die van mars, enzovoort.
Dat was voor mij een bevestiging dat het perspectief klopte en dat vormt nu de leidraad voor mijn beschouwing over de weekspreuken in deze serie van blogs.
Wenn aus den Weltenweiten…
Weekspreuk 1 begint dus met Saturnus. - Saturnus heeft de langste omlooptijd (29,4 jaar). De muziek openbaart zich dan ook als een rustig breed gedragen stroom. Vanuit een innig vreugdevolle warmte. Maar ook in een dansende lichtheid. De rustige zacht golvende driekwartsmaat, bijna in énen gedacht, bewerkstelligt dat.
Deze eerste spreuk van het zielejaar, dat met Pasen begint, ademt zo de nog onbevangen verwachtingsvolle kracht van het voorjaar. In eenvoud en harmonie. Zoals de dauw. Een ochtendgloren. Getoonzet in de ongecompliceerde toonsoort C. Zoals het nuchtere en nieuwsgierige lam. Alsof je je in de bergweiden van de Alpen begeeft. De belletjes van de koeien en schapen haast hoorbaar. Een zacht haast dromend ontwaken: wat is er allemaal te zien in de wereld? Het verre helle licht uit de omgeving in je opnemend en je ermee verbindend. Alles is goed en vredig. De reis is begonnen en de toekomst ligt open.
Wenn aus den Weltenweiten
Die Sonne spricht zum Menschensinn
Und Freude aus den Seelentiefen
Dem Licht sich eint im Schauen,
Dann ziehen aus der Selbstheit Hülle
Gedanken in die Raumesfernen
Und binden dumpf
Des Menschen Wesen an des Geistes Sein.
Voor reacties op dit blogbericht, of vragen over de bladmuziek, neem dan contact op met Ivar Römer. ivar.romer@gmail.com
