Uit de serie:
De weekspreuken: een openbaring van licht en kracht
Een muzikale reis door de zielenkalender – Ivar Römer
Weekspreuk 9 - Venus
Na de uitbundige Mercurius compositie, keren we met Venus weer naar binnen, in een meer ontvangende stemming. Ingetogen en warm. Een wat dromerig begin: mijn eigenheid vergetend?
Want dan ook, zo wordt er gezegd, wordt jouw geest- en zielewezen gevuld door de wereldwarmte, die de zomer verkondigt! Het verkondigen klinkt krachtig, bevestigend. De melodie was bij het ‘vergeten’ wat aarzelend, weifelend, maar nu zinkt ze in het hart en wordt warm en vol.
Vervolgens is in de spreuk opnieuw sprake van een ‘jezelf verliezen’, zoals ook bij de maanspreuk (7) het geval was. Maar hier geheel anders: jezelf verliezen om jezelf juist weer te vinden! Het is een offer. Het grote offer op goede vrijdag kennen we. Offeren is echte Venus kwaliteit. Je moet echter wel eerst iets bezitten, voordat je het kunt offeren. Eerst het vruchtbeginsel aanmaken en de warmte opdoen.
Zoals de vorige Venus weekspreuk (5) in de toonsoort F stond, streeft dit lied via de subdominant van C ook naar de Venustoon F: de hoogste toon in het stuk. Deze F die vervolgens in een dalende (Venus) septiem meteen weer terugkeert naar de grondtoon C. Met beide benen weer op de grond!
- Verlies jezelf, om jezelf te vinden.
Vergessend meine Willenseigenheit,
Erfüllet Weltenwärme sommerkündend
Mir Geist und Seelenwesen;
Im Licht mich zu verlieren
Gebietet mir das Geistesschauen,
Und kraftvoll kündet Ahnung mir:
Verliere dich, um dich zu finden.
Voor reacties op dit blogbericht, of vragen over de bladmuziek, neem dan contact op met Ivar Römer. ivar@novalisatelier.nl
