Uit de serie:
De weekspreuken: een openbaring van licht en kracht
Een muzikale reis door de zielenkalender – Ivar Römer
Weekspreuk 18 - Venus
De toonzetting van deze spreuk is wel een uiterst ludieke. Destijds, nog niet wetende dat deze spreuk in het teken van Venus stond, kwam een heel frivole melodie op. Ik beleefde iets swingends, golvends in het verwijden. En vervolgens een vreugdevol verbinden met de ontvangen kiemen in de ziel. We horen er zelfs een Dixieland orkestje in dat geleidelijk aan uitsterft. Bloeien en verwelken zijn kenmerken van Venus.
(Bijzonder is dat tegenspreuk 35 (die we pas in december zullen horen) in eenzelfde soort karakter ontstond. Ik ben er nog niet achter waarom.)
Maar…: Kracht vinden om de ziel waardig naar het geesteskleed te vormen. Moet dat niet in veel meer ernst? Of zou dat evenzo goed kunnen vanuit een levenslustige vrolijkheid? In de Leidsätze zegt Rudolf Steiner ergens: ‘de ernst als openbaring van een wezen, is de spiegel van de kosmos door dat wezen heen; een glimlach is de uitdrukking van wat vanuit dat wezen zelf in de wereld straalt.’
Kann ich die Seele weiten,
Daß sie sich selbst verbindet
Empfangnem Welten-Keimesworte?
Ich ahne, daß ich Kraft muß finden,
Die Seele würdig zu gestalten,
Zum Geisteskleide sich zu bilden.
Voor reacties op dit blogbericht, of vragen over de bladmuziek, neem dan contact op met Ivar Römer. ivar@novalisatelier.nl
